รู้สึกห่างหายจากการอัพบล้อกไปนานมากๆ
ถึงวันนี้ รู้สึกเหนื่อยจนอยากจะหาที่ๆสงบสักที่นึงไว้ระบายความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ข้างใน
ซึ่งมันก็คงเป็นที่ไหนไปไม่ได้ นอกจากพื้นที่่ส่วนตัวเล็กๆตรงนี้ ...
เรื่องการเรียน ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไรมาก
อาจจะเป็นเพราะไม่เคยเคร่งเครียดเกินเหตุอยู่แล้ว
ถือคติว่าทำได้เท่าไหน ก็เท่านั้นละกันเนอะ
เรื่องเพื่่อนที่คณะ จะว่ายังไงดีล่ะ
อยู่กันจะหมดเทอมนึงแล้ว ยังมีอีกหลายอย่างมาก ที่รู้สึกว่าเข้ากันไม่ได้
เจอแบบนี้ พาลทำให้คิดถึงเพื่อนๆสมัยมัธยมขึ้นมาทุกที...
เรื่องแบนด์ เป็นอีกโลกนึงที่อยู่แล้วสบายใจมากๆ
เหมือนได้ปล่อยวางเรื่องอื่นๆไว้ข้างหลัง แล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
แต่ก็ไม่วายมีเรื่องบางอย่างมาให้คิดจนได้ เรื่องความรัก
อาจจะเป็นเพราะไม่เคยมีความสุขกับเรื่องนี้อยู่แล้ว
เวลานี้เลยเหมือนกับหมดศรัทธาในความรักไปแล้ว
มันเหมือนกับที่ซินพูดว่า..เจอความรักมากี่ครั้งมันก็จบแบบเดิมๆ เหมือนหนังที่ฉายวนซ้ำไปมา
ตลกนะ ที่ได้เป็นที่ปรึกษาสำหรับคนอื่น ทั้งๆที่ไม่เคยสัมผัสด้วยตัวเองเลยสักครั้ง
พยายามทำใจให้เข้าใจกับคำว่า มันคงยังไม่ถึงเวลาสำหรับเรา
แต่ว่านะ เวลานั้นน่ะ มัน"เมื่อไหร่"กันเหรอ ?
