รู้สึกห่างหายจากการอัพบล้อกไปนานมากๆ

ถึงวันนี้ รู้สึกเหนื่อยจนอยากจะหาที่ๆสงบสักที่นึงไว้ระบายความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ข้างใน

ซึ่งมันก็คงเป็นที่ไหนไปไม่ได้ นอกจากพื้นที่่ส่วนตัวเล็กๆตรงนี้ ...

 

เรื่องการเรียน ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไรมาก

อาจจะเป็นเพราะไม่เคยเคร่งเครียดเกินเหตุอยู่แล้ว

ถือคติว่าทำได้เท่าไหน ก็เท่านั้นละกันเนอะ

 

เรื่องเพื่่อนที่คณะ จะว่ายังไงดีล่ะ 

อยู่กันจะหมดเทอมนึงแล้ว ยังมีอีกหลายอย่างมาก ที่รู้สึกว่าเข้ากันไม่ได้

เจอแบบนี้ พาลทำให้คิดถึงเพื่อนๆสมัยมัธยมขึ้นมาทุกที...

 

เรื่องแบนด์ เป็นอีกโลกนึงที่อยู่แล้วสบายใจมากๆ

เหมือนได้ปล่อยวางเรื่องอื่นๆไว้ข้างหลัง แล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

แต่ก็ไม่วายมีเรื่องบางอย่างมาให้คิดจนได้ เรื่องความรัก

อาจจะเป็นเพราะไม่เคยมีความสุขกับเรื่องนี้อยู่แล้ว

เวลานี้เลยเหมือนกับหมดศรัทธาในความรักไปแล้ว

มันเหมือนกับที่ซินพูดว่า..เจอความรักมากี่ครั้งมันก็จบแบบเดิมๆ เหมือนหนังที่ฉายวนซ้ำไปมา

ตลกนะ ที่ได้เป็นที่ปรึกษาสำหรับคนอื่น ทั้งๆที่ไม่เคยสัมผัสด้วยตัวเองเลยสักครั้ง

 

พยายามทำใจให้เข้าใจกับคำว่า มันคงยังไม่ถึงเวลาสำหรับเรา

แต่ว่านะ เวลานั้นน่ะ มัน"เมื่อไหร่"กันเหรอ ?